آنچه را كه خداوند از شما سؤال مىنمايد آن نعمتى مىباشد كه بواسطهء محمّد و آل محمّد صلّى الله عليه و آله بر شما عطا فرموده است ! » حضرت علّامه ( قدّه ) فرموده‌اند : اين مضمون از روايت با طرق دگرى از ائمّهء اهل بيت عليهم السّلام و با عبارات مختلفه‌اى روايت شده است . و در بعضى از آنها وارد است كه مراد از نَعيم ، ولايت ما اهل بيت مىباشد . و مآل و مرجع اين معنى به همان چيزى است كه ما سابقاً بيان داشتيم كه نعيم نسبت به هر گونه نعمتى كه خداوند مردمان را بدان نعمت متنعّم گردانيده است - از جهت آنكه آنها نعمت هستند - عموميّت دارد . بيان اين حقيقت آن مىباشد كه اگر از چيزى از اين‌گونه نعمتها سؤال شود ، ازآن‌جهت كه آنها مثلًا گوشت يا نان يا خرما يا آب خنك هستند ، و يا گوش يا چشم يا دست يا پا مىباشند سؤال نمىشود ؛ بلكه از آنها كه سؤال مىگردد ، فقط از ناحيه‌اى است كه آنها نعمت هستند . خداوند آنها را خلق نموده است براى انسان ، و آنها را در راه وصول به كمال و حصول بر تقرّب عبوديّت وى نهاده است ؛ همان‌طور كه بدان اشاره شد . و خداوند خلائق را به استعمال آنها دعوت كرده است كه بطور شكر نعمت استعمال نمايند نه بطور كفر نعمت . بنابراين آنچه مورد سؤال قرار مىگيرد نعمت مىباشد ازآن‌جهت كه نعمت است . و واضح است كه آنچه دلالت مىنمايد بر نعيميّت نعيم و كيفيّت استعمال آن بطور شكرانه نه كفرانه ، و بيان‌كننده و روشن سازندهء تمام اين مسائل و مهمّات ؛ تنها دينى است كه پيغمبر اسلام صلّى الله عليه و آله آورده است ، و براى بيان و طريق اعمالش ائمّهء اهل بيت را نصب فرموده است . مرجع و بازگشت سؤال از نعيم ، سؤال از عمل كردن به دين است لهذا مرجع و بازگشت سؤال از نعيم ، سؤال است از عمل كردن به دين در